Betondorp

Betondorp wordt in de jaren ’20 van de vorige eeuw gebouwd als sociaal- en architectonisch experiment. Er is hoge woningnood. Veel Amsterdamse arbeiders wonen onder erbarmelijke omstandigheden in krotwoningen. Door het bouwen van menswaardige en gezonde woningen zou het leven van de arbeider beter moeten worden. Lucht, licht en groen. Met voorzieningen, zoals scholen, een verenigingsgebouw en een bibliotheek.
Tevens zijn na de Eerste Wereldoorlog de prijzen van bakstenen hoog en er is een groot tekort aan ambachtslieden. Hierom besluit de Gemeentelijke Woningdienst Amsterdam in Betondorp 900 arbeiderswoningen te gaan bouwen met het goedkopere beton. Het gebruik van beton voor woningbouw was in die tijd zeer vernieuwend.
Negen architecten experimenteerden met drie verschillende methoden van betonbouw . Dit leverde verrassende architectuur op. De andere 1000 woningen werden uitgevoerd in traditionele baksteenbouw. Betondorp als een expositie van verschillende architectonische visies: van de romantische Amsterdamse School tot het meer rationele Nieuwe Bouwen.
